แม่
Posted Sep.16, 2009 in My Diary
ครบเดือนหลังจากที่แม่ผ่าตัด by pass หัวใจ 3 เส้นกับซ่อมลิ้นหัวใจรั่วแล้ว แต่ความรู้สึกเสียววูบ ณ วันที่แม่เข้าห้องผ่าตัดนานกว่า 9 ชม. ยังไม่จางหายไป แม้ว่าตอนนี้แม่จะออกมาจากโรงพยาบาลมารักษาตัวที่บ้านได้แล้ว ความรู้สึกว่า 9 ชม. นั้นเป็นนาทีชีวิตของแม่ และครอบครัวก็ยังคงฝังอยู่ในความคิดไม่เคยหาย เคยคิดว่าจะ “บอกรักแม่” แต่ก็อายไม่กล้าที่จะพูดออกไป เคยคิดที่จะ “พาไปเที่ยวที่ที่เขาอยากไป” ก็ไม่เคยมีเวลาสักที “เคยคิดว่าจะไม่หงุดหงิดหรืออารมณ์เสียกับแม่” แต่อารมณ์ก็พาไปให้ต้องละอายใจทุกครั้ง
แต่เมื่อวันที่แม่ผ่าตัดวันนั้น ทุกๆ อย่างที่เคยคิด “จะ” ทำ ก็เกือบจะไม่ได้ทำ เพราะแม่เราต้องเสี่ยงชีวิตอยู่ในห้องผ่าตัดนานถึง 9 ชม. ทั้งเรา ทั้งพี่ชาย และพ่อ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าการผ่าตัดครั้งนี้ แม่เราจะต้องเสี่ยงชีวิตขนาดไหน จนเมื่อบุรุษพยาบาลเข็นเตียงแม่เข้าห้องผ่าตัด ความกังวลใจเริ่มเข้ามา ความเครียดเริ่มเกิดขึ้น เห็นพยาบาลเรียกญาติคนอื่นๆ ที่ผ่าวันเดียวกันว่า “ญาติได้ออกมาจากห้องผ่าตัดแล้ว” เราเองก็เฝ้าคอยเสียงเรียกจากพยาบาล จนเวลาผ่านไป 5 ชม. (มาตรฐานการผ่าตัด) ก็ยังไม่มีเสียงเรียกก็นึกว่าแม่เราผ่าตัดเยอะคงใช้เวลาหน่อย แต่เมื่อผ่านไป 7 ชม. ได้ยินพยาบาลเรียกญาติคนอื่นคนแล้วคนเล่า ยิ่งร้อนใจ กังวลใจ จนทนไม่ไหวไปถามพยาบาล เขาก็บอกว่า “คุณแม่ผ่าตัดเสร็จแล้ว อยู่ระหว่่างการเย็บปิดแผลผ่าตัด ให้รอ 6 โมงถึงจะเยี่ยมในห้อง ICU ได้” ต่างคน ต่างใจชื้นขึ้น รออีกแค่ ชม. เดียวก็จะได้เจอแม่แล้ว…. (continue reading…)
