รอบแรก 8 เล่ม (ไม่รวมชินจังที่รอให้มาส่ง)

รอบสอง 7 เล่ม (ออกแนววิชาการ และปรัชญา)

งานสัปดาห์หนังสือรอบนี้ขนหนังสือมาได้ 2 รอบเบ็ดเสร็จรวมการ์ตูนด้วยก็น่าจะเกือบ 4,000 บาทได้ รู้ตัวว่าเป็นคนอ่านช้า รอบก่อนๆ ซื้อมาก็ยังอ่านไม่หมด แต่งานครั้งนี้ก็ยังไปมา 2 รอบ เอามากองถมให้เต็มบ้านไปเลย (continue reading…)

เขียน blog เกี่ยวกับ Kafka on the shore ครั้งก่อน ดันลืมเขียนเกี่ยวกับตัวละครหลักไปซะได้ ไม่น่าเชื่อว่าจะลืมตัวดำเนินเรื่องหลักของเรื่องไปได้ ขอเพิ่มเติมนิดหน่อยเกี่ยวกับความรู้สึกต่อนาย Kafka หน่อยแล้วกัน

สำหรับเด็กชาย Kafka Tamura เป็นตัวละครหลักในเรื่องนี้เลย เด็กชายอายุ 15 ที่หนีออกจากบ้าน เพื่อหนีออกจากสภาพสังคมเดิมๆ หนีจากครอบครัวที่ล้มเหลวที่ต้องอยู่กับพ่อเพียง 2 คน โดยแม่หนีไปพร้อมกับพี่สาวเมื่อเขาอายุ 4 ขวบ โดยไม่รู้สาเหตุ… เขาเป็นอีกตัวละครหนึ่งที่ผมชอบ ด้วยบุคลิกแปลกๆ ความคิด และจินตนาการที่หลุดโลก บางทียังมีความรู้สึกว่าอยากจะเป็น Kafka มั่งจัง หนีออกจากบ้านไปเผชิญโลกภายนอกด้วยตัวคนเดียว ใช้ชีวิตของตัวเองโดยไม่ต้องสนใจกฏเกณฑ์ของสังคม ต้องการเป็นเด็กอายุ 15 ที่แข็งแกร่งที่สุด อืม…แต่ว่าถ้าเราเจอเหตุการณ์เหมือน Kafka ก็คงจะงงหลุดโลกแน่นอน ขอเป็น Kafka ในบางมุมก็พอแล้ว แต่มุมไหนก็คงต้องคิดกันเอง สำหรับคนที่อ่านแล้วหล่ะนะ…

มาเทียบกับตัวเองตอนนี้อายุก้อ 20 กว่าๆ… แต่ยังไม่ได้ทำอะไรที่ตามความต้องการของตัวเองเท่าไหร่เลย อยากจะหนีสังคมเมืองหลบไปพักผ่อนสัก 2 – 3 อาทิตย์ ไปปาย ไปเชียงใหม่ก็ยังดี อยากไปชิลล์แบบไม่ติดต่อใคร อยู่คนเดียว กินกาแฟ อ่านหนังสือ ฟังเพลง อืม… คงต้องทำให้ได้แหละปีนี้ แต่ขอแค่ 4 – 5 วันก็ดีใจแล้ว นอกเรื่องไปแล้ว พอแล้วสำหรับนาย Kafka

หลังจากเคยอ่านมาแล้วรอบนึง แต่ถอดใจตอนอ่านไปได้ 100 กว่าหน้า ก็กลับมาตั้งใจอ่าน Kafka อีกทีเพราะว่าก่อนหน้านี้อ่านเรื่อง after the quake จบไปอย่างง่ายๆ จึงทำให้หวนนึกถึงเรื่องเก่าๆ ของมุราคามิ ที่เคยหยิบมาอ่านแล้วอ่านไม่จบ สาเหตุก็เพราะว่า อ่านตอนที่ไม่ค่อยมีสมาธิ ประกอบกับเนื้อเรื่องของมุราคามิหลายๆ เล่ม อ่านแล้วไม่สามารถจับประเด็นได้ ทำให้เวลาอ่านๆ หยุดๆ กลับมาอ่านอีกทีก็จะงงๆ ว่าอ่านไปถึงไหน ก่อนหน้านี้มีเหตุการณ์อะไร เลยเลิกอ่านไปดื้อๆ ซะงั้น

แต่พอได้กลับมาอ่านอีกรอบ คราวนี้กลับอ่านแล้วลื่นไหลไปได้เรื่อยๆ กับ Kafka on the shore หรือชือภาษาไทยว่า “คาฟกา วิฬาร์ นาคาตะ” ที่แปลโดย นพดล เวชสวัสดิ์ ที่แปลหลายๆ เรื่องของมุราคามิด้วยสำนวนที่ชวนอ่านมากๆ แม้จะอ่านได้ช้า ต้องใช้เวลาประมาณ 2 อาทิตย์กว่าๆ เพราะว่ามีหลายๆ อย่างที่ต้องทำ แต่ครั้งนี้ไม่มีถอดใจกลางคัน…

จะถามว่าอ่านเรื่องนี้แล้วได้อะไรบ้าง? ตอบออกมาเป็นรูปธรรมไม่ได้เหมือนกัน… เพราะจับใจความของเรื่อง หรือประเด็นอะไรไม่ได้เลย หรือได้ก็คงน้อยมากๆ แต่ที่ได้ก็คงจะเป็นการจินตนาการตามเนื้อเรื่องไปเรื่อยๆ คิดถึงฉากต่างๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง ห้องสมุดของมิสซาเอกิที่คาฟกาทำงาน, บ้านพักกลางหุบเขาที่คาฟกาไปอาศัย หรือห้องพักในห้องสมุดที่มีเรื่องราวๆ ต่างๆ เกิดขึ้นในห้องนี้ ตัวละครต่างๆ ที่มีบุคลิกที่แปลกแยก แตกต่าง อย่างสุดโต่ง นาคาตะ คนแก่ที่คุยกับแมว คุยกับศิลาเบิกทวารได้, อิซุมิ คนเฝ้าห้องสมุดที่มีลักษณะทางเพศที่สับสน, มิสซาเอกิ ผู้ที่ชีวิตได้หยุดไว้ที่วัย 20, โฮชิโนะ คนขับรถบรรทุกผู้แหกชีวิตที่แสนธรรมดา ร่วมเดินทางอันแปลกประหลาดกับนาคาตะ รวมไปถึงตัวละครอื่นๆ ที่พูดถึงชื่อแล้วจะงงว่ามาได้ไงอย่าง จอห์นนี่ วอล์คเกอร์ , ผู้พันแซนเดอร์ (continue reading…)