12.12.08

ตลาดยามเช้า กาแฟรสดี และ Coffee in Love

หลังจากนอนหลับๆ ตื่นๆ ทั้งคืนเพราะอากาศเย็นมากๆ เจ็บๆ คันๆ แผลที่หัวเข่า แต่ตั้งใจว่าจะไปเดินที่ตลาดช่วงเช้า เลยตื่นตั้งแต่ 7 โมงกว่าๆ ล้างหน้าตาเรียบร้อยเลยออกไปเดินเล่น รับบรรยากาศเช้าสุดท้ายของทริปปายนี้ วันนี้หมอกค่อนข้างหนา อากาศเย็นมากๆ ขี่มอร์ไซด์ไปตรงป้ายโฆษณาที่พักหรือเกสต์เฮ้าส์ที่คนชอบมาถ่ายรูปกัน ก็ดันมีรถมาจอดขวางป้ายไว้ก็หงุดหงิดเหมือนกัน แต่ยังดีที่มีป้ายใหม่ที่ตั้งอยู่ข้างๆ เลยถ่ายแก้ขัดไปก่อนที่จะบ่นในใจว่าทำไมต้องมาจอดบังจุดที่คนชอบถ่ายรูปด้วยนะ หลังจากนั้นก็ไปส่ง postcard ในตู้ไปรษณีย์ใกล้ๆ แล้วเดินดูของกินที่ตลาดวนอยู่หลายรอบ มีของกินน่ากินขายเยอะมากไม่ว่าจะเป็นโจ๊กสมุนไพร หมูทอด ไก่ทอด โรตี กาแฟชาวเขา หมูปิ้ง และก็กาแฟรถส้มของพี่ช้างก็มาขายเช่นเดิม เลยแวะดื่มกาแฟคาปูร้อนๆ ดับหนาว และกินหมูปิ้งไป 3 ไม้ (ใหญ่มาก) เริ่มเติมพลังให้ตัวเองไปหน่อย และได้เห็นวิถีชีวิตของคนปายที่จะมาใส่บาตรกันตอนเช้าโดยมีพระเดินเรียงแถวมาให้ใส่ และก็มีนักท่องเที่ยวใส่บาตรพร้อมถ่ายรูปเก็บไว้ว่าเรามาใส่บาตรที่ปายแล้วกันเยอะมาก (continue reading…)

วันที่ 11.12.08

วันแรกเจอเหตุการณ์ไม่คาดคิดเรื่องมอร์ไซด์ก็ทำให้เข็ดไปบ้าง แต่วันนี้ตามที่ตั้งใจไว้จะต้องไปหลายที่เลยฮึด บวกกับปลอบใจตัวเองว่ายังไงก็คงไม่มีเหตุการณ์ซ้ำรอบ 2 เลยตื่นมาแต่เช้าประมาณ 7 โมงกว่าๆ กะว่าจะออกมารับลมเย็นๆ ยามเช้า และชมสายหมอกกลางท้องนา วิวข้างๆ ที่พัก ที่มีทุ่งนาข้าวที่เก็บเกี่ยวไปแล้วกับภูเขาอยู่ลิบๆ ทำให้ยามเช้าที่ออกมายืนรับลมหนาว (สั่น) รู้สึกสดชื่นขึ้นอีกเยอะ แม้จะชื้นๆ ไปหน่อย เพราะมีน้ำค้างลงด้วย แต่ก็ทำให้รู้สึกมีแรง พร้อมที่จะลุยวันนี้ต่อไป แม้จะเสียวที่เข่าบ้างเป็นบางเวลา แต่พอกินยาก็ทำให้ดีขึ้นได้เยอะ

ขอแทรกเรื่องมอร์เตอร์ไซด์หน่อยนะ สำหรับการเที่ยวตามเขา ดอย แล้วอยากจะหามอร์ไซด์มาขี่เพื่ออำนวยความสะดวกในการเดินทาง ขอแนะนำให้เช่ามอร์ไซด์แบบมีเกียร์ อันนี้ได้รับการยืนยันจากพี่เอ๋เจ้าของปายจันทร์ (พี่เขาบอกว่าคนขี่มอร์ไซด์ออโต้ ไม่รอดจากอุบัติเหตุสักราย) และเพื่อนๆ อีกหลายคนหลังจากกลับมา กทม. เนื่องจากเราสามารถควบคุมความเร็วได้โดยการตบเกียร์ตามความต้องการ เมื่อเกิดอุบัติเหตุก็จะทำให้ไม่เกิดอันตรายมาก แต่หากเป็นเกียร์ออโต้หากมีอุบัติเหตุแล้วเราเร่งเครื่องอยู่จะทำให้เกิดอุบัติเหตุที่ร้ายแรงกว่าเยอะทีเดียว

หลังจากที่ล้างหน้า แปรงฟันเรียบร้อยออกจะสายสักหน่อยก็ขี่มอร์ไซด์เข้าตัวเมืองเพื่อที่จะดูวิวยามเช้าภายในเมือง คงไปสายไปหน่อยตลาดเลยวายไปแล้ว พ่อค้าแม่ค้าเริ่มเก็บของ เลยไม่ได้เห็นบรรยากาศยามเช้าที่วุ่นวายๆ ของเมืองปาย กับอดเห็นพระเมืองปายออกมาบิณฑบาต เดินเล่นๆ อยู่แป๊ปเดียวก็กลับเข้าที่พักกินอาหารเช้า (รวมในค่าห้อง) แล้วเก็บของเตรียมตัวเดินทาง โดยวันนี้มีแผนจะไปวัดน้ำฮู หมู่บ้านสันติชลจีนยูนนาน น้ำตกหมอแปง โป่งน้ำร้อนท่าปาย และสะพานประวัติศาสตร์ ปิดท้ายด้วยถนนคนเดินอีกรอบตอนกลางคืน เริ่มเลยแล้วกัน… (continue reading…)

วันที่ 10.12.2008

เคยไหมที่รู้สึกว่าหมดแรงกับการทำงานมาตลอดทั้งปี แล้วอยากจะหนีจากสังคมที่วุ่นวายออกไปเที่ยวไกลๆ หรือไปผ่อนคลายเพื่อชาร์จพลังสำหรับการทำงานในปีต่อๆ ไปได้อย่างเต็มที่ ปีนี้เป้าหมายของการเดินทางไปชาร์จพลังก็คือ ปาย-เชียงใหม่ ทั้ง 2 ที่นี้เคยไปมาแล้วทั้งสิ้น ปายไปมาครั้งเดียวเมื่อ 2 ปีกว่าๆ และเชียงใหม่ไปอยู่เป็นประจำทุกๆ ปีตั้งแต่ปิดเทอมแรกปี 2 ตอนเรียนมหาลัย น่าจะประมาณ 7 ปีติดได้แล้ว สำหรับปายนั้นหลงรักกับสายหมอกและลมหนาว กับความเงียบสงบที่หาไม่ได้ในเมืองท่องเที่ยวดังๆ ทั่วไป จึงให้สัญญากับตัวเองว่าจะต้องกลับมาอีก จนผ่านมา 2 ปีนิดๆ ถึงจะได้มีโอกาสกลับมา ครั้งก่อนไปเที่ยวห้วยน้ำดังดูน้ำพุร้อน และไปถ้ำน้ำลอด และเดินเล่นในเมือง แต่มาครั้งนี้มีแผนในใจแค่อย่างเดียวว่า “ชิลล์” คือเที่ยวในตัวเมือง นั่งร้านกาแฟ แวะตามแหล่งเที่ยวธรรมชาติที่สามารถเดินทางไปได้ด้วยมอร์ไซด์ และแล้วการเดินทางก็ได้เริ่มต้นขึ้น…

วันที่ 09.12.08 ออกเดินทางด้วยรถทัวร์นครชัยแอร์เที่ยว 20.00 น. มีกำหนดการถึงเชียงใหม่เวลา 05.30 น. ของวันที่ 10.12.08 นั่งๆ นอนๆ หลับๆ ตื่นๆ ตลอดทาง หลังจากไปถึงอาเขตเชียงใหม่แล้ว ก็ตรงดิ่งไปที่ท่ารถตู้ที่จะเดินทางไปปาย ไปยืนต่อคิวตั้งแต่ตีห้าครึ่งคนก็ทยอยมาต่อคิวกันเรื่อยๆ จนแถวยาวออกไปตรงลานจอดรถซึ่งท่ารถจะเปิดให้จองตั๋วรถตอน 06.00 น. พอถึงเวลาก็จองตั๋วรถออกเดินทางตอน 06.30 น. เที่ยวแรกโดยเลือกเป็น Mini Bus เพื่อกันอาการเมารถ แต่ใช้เวลาเดินทางนานกว่ารถตู้ประมาณ 30 นาที (แต่เอาเข้าจริงใช้เวลาเดินทางประมาณ 4ชม. ช้ากว่ารถตู้ประมาณ 1.30 ชม. ทีเดียว) ระหว่างทางก็นั่งดูวิวเพลินๆ สลับกับงีบบ้าง รถจะแวะจอดระหว่างทาง 15 นาทีเพื่อจะได้ลงไปยืดเส้น ยืดสายกันอาการเมารถ ก่อนจะเข้าตัวเมืองปายก็จะมีด่านตรวจคนเข้าเมือง ต้องยื่นบัตรประชาชนให้ทหารดูกันเพื่อยืนยันว่าไม่ใช่กระเหรี่ยงหลบหนีเข้าเมือง (ปาย) หลังจากนั่งรถอย่างอดทนมา 4 ชั่วโมงเต็มๆ ก็ถึงที่หมายคือเมืองปาย ซึ่งได้โทรบอกพี่เอ๋ที่ปายจันทร์ เกสต์เฮ้าท์ที่จะเอาพักให้มารับที่ท่ารถตู้ รอแป๊ปเดียวแฟนของพี่เอ๋ก็ขับรถกระบะมารับไปยังทีพักซึ่งอยู่ไม่ห่างจากตัวเมืองเลย แค่ข้ามสะพานปายไปนิดเดียวตรงขึ้นเนินสูงๆ ตรงสามแยกที่เลี้ยวขวาไปวัดพระธาตุแม่เย็นก็ถึงที่พัก

พอไปถึงที่พักก็รู้สึกว่าดีผิดคาดนิดหน่อย เพราะว่าสภาพค่อนข้างใหม่ แล้วก็มีวิวที่สวยงาม มองออกไปเห็นทุ่งข้าวที่ฤดูนี้จะเป็นฟางข้าวเหลืองๆ มีสระน้ำ (คงเอาไว้หน้าร้อน หรือฝน) สภาพร่มรื่น ห้องไม่เยอะมากน่าจะประมาณ 10 – 15 ห้องที่มีทั้งห้องใหญ่ ห้องเล็กผสมกันไป หลังจาก check in เรียบร้อยเก็บข้าวของ ล้างหน้า ล้างตาเสร็จก็เริ่มลุยกันเลย…. (continue reading…)