ถ้ามีคนถามว่าชอบกินกาแฟเพราะอะไร? หลายคนคงมีคำตอบที่แตกต่างกันออกไป แต่สำหรับผมการกินกาแฟ เหมือนเป็นการผ่อนคลาย เพราะเป็นคนขี้เซา ง่วงเลยชอบกินกาแฟ และชอบที่จะสรรหาร้านกาแฟบรรยากาศดีๆ แอร์เย็นๆ มี WiFi ให้เล่น ไปนั่งผ่อนคลาย กินกาแฟ อ่านหนังสือ จะเล่นเน็ตหรือทำงานก็ตามแต่โอกาส ดังนั้นจึงกลายเป็นคนติดกาแฟโดยปริยาย

การเลือกกินกาแฟหลักๆ เลยคือเรื่องของรสชาติที่ต้องถูกคอ ไม่หวานไป หรือขมเกินไปจนเปรี้ยว ซึ่งอยู่ที่วัตถุดิบทั้งเมล็ดกาแฟ, นม, syrup และอื่นๆ จิปาถะ ตามสูตรของแต่ละร้าน ซึ่งหลายร้านพอกินได้เพื่อประทังความอยาก บางร้านจะดื่มเกิน 1 อึกก็แทบทนไม่ได้ หรือบางร้านได้บรรยากาศดีๆ ก็พอช่วยได้ แต่ไม่ค่อยมีร้านไหนที่จะทำให้อยากกินกาแฟได้ทุกวัน หรือเมื่อไม่ได้กินนานๆ ก็จะคิดถึงรสชาติกาแฟของร้านนี้ เท่ากับร้านกาแฟ “กิน-น้ำ”

ร้านกาแฟกิน-น้ำ (Kin-Nam) เป็นร้านกาแฟเล็กๆ อยู่หน้าห้างน้อมจิตพลาซ่าตรงข้ามห้างเดอะมอลล์บางกะปิ (click ที่นี่เพื่อดูแผนที่ทาง Google) ที่มีเจ้าของร้านเป็นคู่สามีหนุ่มสิงคโปร์นาม Russel ภรรยาสาวพี่เหมียว Russel เคยเป็น Interior Design, Home Theatre Design และเป็น Columnist มีชื่อจากอินโดนีเซีย ก่อนจะมาแต่งงานกับพี่เหมียวและย้ายมาอยู่เมืองไทย โดยที่หันมาเปิดร้านกาแฟสดด้วยความชอบที่จะชงกาแฟให้เพื่อนๆ กินอยู่เป็นประจำ จึงคิดที่จะชงกาแฟด้วยความชอบเหมือนชงให้เพื่อนดื่ม พร้อมสูตรพิเศษที่คิดค้นขึ้นมาเองจากประสบการณ์การชงมานาน ให้คนอื่นๆ ได้ลองบ้าง ทำให้การชงกาแฟแต่ละแก้วนั้นจะมีความใส่ใจในการทำมาก ไม่ว่าจะเป็นรสชาติที่ชงตามความชอบของลูกค้าแต่ละคน จะถามก่อนทุกครั้งว่าชอบแบบไหน จนจำได้ว่าลูกค้าคนไหนชอบรสชาติแบบใด อีกทั้งยังมีความประณีตในการชงและตกแต่งหน้าตาของกาแฟแต่ละแก้วให้เหมือนกับรูปที่โชว์เลยทีเดียว ตอนแรกที่ได้ลองกินก็ไม่คิดว่าหน้าตาจะออกมาเหมือนกับรูปที่โชว์ แต่ทุกครั้งที่สั่งก็จะได้หน้าตาเหมือนในรูปทุกๆ ครั้งไป (continue reading…)

วันนี้วันว่าง เลยหาโอกาสหลังจากเสร็จธุระที่ธนาคาร อยากหาร้านกาแฟบรรยากาศดีๆ นั่งอ่านหนังสือ ฟังเพลงเรื่อยๆ เลยตัดสินใจว่าจะไปร้านกาแฟวาวี ที่เชียงใหม่ 555 ถ้าไปได้ แต่บ้านอยู่ กทม. ก็ไปได้แค่ที่อารีย์ซอย 1 เท่านั้น เคยมานั่งบ้างแล้ว แต่ว่าไม่ได้มานานมาก มาคราวนี้คนก็เยอะพอสมควร ต้องหาที่นั่งเหมาะๆ เงียบๆ เพื่อจะได้นั่งชิลล์ได้ แต่ไม่มีเก้าอี้โซฟาว่างเลยนั่งเก้าอี้ไม้ด้านในแทน เพราะว่าฟ้าฝนอึมครึม ประกอบกับขี้ร้อนเลยนั่งด้านใน…

ที่วันนี้เลือกมานั่งวาวีเพราะว่าความรู้สึกหนึ่งคิดถึงเชียงใหม่ เพราะไม่ได้ไปนานมากแล้ว เลยคิดหาวิธีทำให้หายคิดถึงง่ายๆ ด้วยการไปนั่งร้านกาแฟที่เคยนั่งตอนไปเชียงใหม่ดู เผื่อจะทำให้หายคิดถึงบ้าง ร้านสาขาที่ไปมาแล้วชอบที่เชียงใหม่ก็คงเป็นสาขานิมมานเหมินทร์ เพราะเป็นบ้านไม้ๆ มีน้ำตก เก้าอี้ไม้ นั่งข้างในก็ได้เรื่อยๆ จิงๆ แบบอยู่ทั้งวันก็ได้ถ้าไม่อยากทำไร… ร้านวาวีที่ซอยอารีย์ก็บรรยากาศจะคล้ายๆ สาขาที่นิมมานเหมินทร์เหมือนกัน เป็นบ้านๆ แต่ว่ามี 2 ชั้น แต่ว่ายังไม่เคยขึ้นไปนั่งด้านบนเลย เพราะว่าขี้เกียจขึ้นบันได และข้างล่างก็ใกล้ทีสั่งกาแฟ กะขนมด้วย ภายในจะเป็นไม้ๆ มีทั้งเก่าอี้โซฟา และเก้าอี้ไม้ เลือกนั่งตามความชอบได้ มีเพลงฟังสบายๆ เปิดให้ฟังเบาๆ เคล้ากินกาแฟ นั่งอ่านหนังสือได้เรื่อยๆ เพลินๆ จิงๆ ถ้าวันนี้ไม่ได้นัดที่บ้านกินข้าวกับที่บ้านกะจะนั่งจนร้านปิดไปเลย… (continue reading…)

กินกาแฟมาก็นาน จนจำไม่ได้ว่าหลงรักกาแฟมาตั้งแต่เมื่อไหร่? ซึ่งจิงๆ ก็น่าจะมีความรู้เกี่ยวกับกาแฟบ้าง แต่ปรากฎว่าก้มหน้า ก้มตากินกาแฟโดยที่ไม่มีความรู้อะไรเลยมาจนทุกวันนี้ ตั้งแต่ที่มาของกาแฟว่าเริ่มต้นจากที่ไหน? กาแฟแต่ละอย่างมันแตกต่างกันอย่างไร? หรือว่ากาแฟพันธ์ไหนที่นิยมกินกันมากที่สุด? ถ้าใครมาถามอย่างงี้ก็อึ้งกิมกี่เหมือนกัน… จนมาได้คำตอบเพราะอ่านนิตยสาร Mars เล่มหน้าปกอั้ม พัชรภา ซึ่งจิงๆ ก็ไม่ใช่คนที่ติดตามนิตยสารเล่มนี้เท่าไหร่ แต่เผอิญเห็นคำโรยบนปก เกี่ยวกับกาแฟเลยเปิดอ่านผ่านๆ ไอ่คนบ้า(กิน)กาแฟอย่างเราก็เลยเกิดความคิดว่ายังไงก็ต้องซื้อมาอ่านดู เผื่อจะมีอะไรดีๆ เกี่ยวกับกาแฟบ้าง (จิงๆ เป็นข้ออ้างที่จะซื้อมาดูนางแบบ 55) เพราะเห็นว่ามีศิลปะการวาดภาพบนฟองนมด้วย (Latte Art) เลยตัดสินใจซื้อมาอ่าน… (continue reading…)