12.12.08

ตลาดยามเช้า กาแฟรสดี และ Coffee in Love

หลังจากนอนหลับๆ ตื่นๆ ทั้งคืนเพราะอากาศเย็นมากๆ เจ็บๆ คันๆ แผลที่หัวเข่า แต่ตั้งใจว่าจะไปเดินที่ตลาดช่วงเช้า เลยตื่นตั้งแต่ 7 โมงกว่าๆ ล้างหน้าตาเรียบร้อยเลยออกไปเดินเล่น รับบรรยากาศเช้าสุดท้ายของทริปปายนี้ วันนี้หมอกค่อนข้างหนา อากาศเย็นมากๆ ขี่มอร์ไซด์ไปตรงป้ายโฆษณาที่พักหรือเกสต์เฮ้าส์ที่คนชอบมาถ่ายรูปกัน ก็ดันมีรถมาจอดขวางป้ายไว้ก็หงุดหงิดเหมือนกัน แต่ยังดีที่มีป้ายใหม่ที่ตั้งอยู่ข้างๆ เลยถ่ายแก้ขัดไปก่อนที่จะบ่นในใจว่าทำไมต้องมาจอดบังจุดที่คนชอบถ่ายรูปด้วยนะ หลังจากนั้นก็ไปส่ง postcard ในตู้ไปรษณีย์ใกล้ๆ แล้วเดินดูของกินที่ตลาดวนอยู่หลายรอบ มีของกินน่ากินขายเยอะมากไม่ว่าจะเป็นโจ๊กสมุนไพร หมูทอด ไก่ทอด โรตี กาแฟชาวเขา หมูปิ้ง และก็กาแฟรถส้มของพี่ช้างก็มาขายเช่นเดิม เลยแวะดื่มกาแฟคาปูร้อนๆ ดับหนาว และกินหมูปิ้งไป 3 ไม้ (ใหญ่มาก) เริ่มเติมพลังให้ตัวเองไปหน่อย และได้เห็นวิถีชีวิตของคนปายที่จะมาใส่บาตรกันตอนเช้าโดยมีพระเดินเรียงแถวมาให้ใส่ และก็มีนักท่องเที่ยวใส่บาตรพร้อมถ่ายรูปเก็บไว้ว่าเรามาใส่บาตรที่ปายแล้วกันเยอะมาก

จริงๆ ตั้งใจตั้งแต่แรกว่าจะแวะไปจิบกาแฟที่ร้าน Coffee in Love แต่ขี่มอร์ไซด์ผ่านไปผ่านมา 2 วันคนไม่เคยขาด เลยคิดว่าเช้าวันสุดท้ายจะแวะไปสักหน่อยแม้จะไม่ได้กิน ก็ขี่มอร์ไซด์หนาวๆ จนหน้าชาไปที่ร้าน พอไปถึงขนาด 8 โมงเช้าคนก็ยังเยอะอยู่เหมือนเดิม เลยได้แค่เดินชมบรรยากาศ และถ่ายรูปเล่น คนส่วนใหญ่ที่มาร้านนี้ก็คงจะมาจากการดูละครเรื่องที่กอล์ฟ ไมค์ เล่นกับน้องเต้ยกับน้องพีค (จำชื่อไม่ได้) เพราะเห็นมีแต่วัยรุ่นมาแวะกันซะเยอะ มาถ่ายรูปกันซะส่วนใหญ่ ร้านนี้เลยกลายเป็นร้านในกระแสเลย ที่มาปายแล้ว ไม่แวะไม่ได้ พอแวะได้แป๊ปเดียวก็ขี่มอร์ไซด์กลับเพราะคนเยอะเกินไป มันวุ่นวายๆ ไปหมด ขากลับขี่ผ่านป้ายโฆษณาที่พักหรือเกสต์เฮ้าส์ที่มีรถจอดอยู่ พอขี่ไปใกล้ๆ รถ มีคนเขียนด่าแปะไว้ที่รถด้วย โอว โดนใจมากๆ รู้สึกขอบคุณที่กล้าจะแสดงความรู้สึกแทนหลายๆ คน

บ๊าย บาย ปาย เปลี่ยนไป

พอกลับถึงที่พักก็เก็บของให้เรียบร้อย เช็คให้ครบว่าลืมของอะไรหรือไม่ ก่อนจะออกไปกินชุดอาหารเช้าของที่พัก พูดคุยกับพี่ที่นั่งในศาลากับเราในคืนแรก เขาบอกว่าจุดหมายต่อไปของเขาและแฟนสาวก็คือ ปางอุ๋ง และยังได้ชักชวนผมไปร่วมแจมทริปเขาด้วย แต่ด้วยความเกรงใจและไม่อยากไปขัดคอเขา (อุตส่าห์มา sweet กัน) ก็เลยปฏิเสธไป และกล่าวคำลากันไป การมาเที่ยวแล้วได้เจอเพื่อนระหว่างทางก็ถือเป็นประสบการณ์ดีๆ ที่เราจะได้เจอเมื่อได้ออกเดินทางไปยังที่ไกลๆ     เมื่ออิ่มท้อง ก็พร้อมเดินทางสำรวจกระเป๋าให้เรียบร้อยอีกรอบก่อน Check out แล้วกล่าวอำลากับพี่เอ๋เจ้าของปายจันทร์ แล้วแฟนพี่เอ๋ก็ขับรถกระบะไปส่งที่ท่ารถตู้

ทริปปายก็คงจะจบลงแค่การก้าวเท้าขึ้นรถตู้เพื่อไปยังเชียงใหม่ แต่ความทรงจำดีๆ ที่ปายก็คงจะยังอยู่กับตัวเสมอ และจะมีรูปคอยเตือนความจำตลอดว่าได้มาปายอีกครั้งหนึ่ง แถมมีแผลติดหัวเข่าให้เจ็บจี๊ดๆ เตือนประสบการณ์ในการขี่มอร์ไซด์ที่ปาย และหวังว่าคงจะมีครั้งต่อๆ ไป แต่… อยากให้ปายเป็นปายที่เคยรู้จัก สงบ เงียบ ใจดี เย็นสบาย ไม่พลุกพล่าน อย่างเมื่อ 2 ปีก่อน หรือเรามาผิดฤดูกาลนะเลยไม่ได้เจอปายในแบบที่เราเคยรู้จักกัน??? แต่ไม่เป็นไรยังไงก็ได้รู้จักปายในอีกมุมมองหนึ่งที่ไม่ค่อยจะประทับใจมากเท่าครั้งแรกก็ตาม ก็เหมือนกับคนเราที่มีหลากหลายด้าน ต้องมองให้ครบทุกมุม หรือใช้เวลาในการทำความรู้จักให้มาก ถ้าคราวหน้ามาปายอีกทีจะเป็นปายแบบไหนกันนะ? แล้วจะมาทักทายอีกทีนะ “ปาย”

รวมบทความชุด “เสียดายคนปายไม่ได้อ่าน”

ปาย ตอนที่ 1: กองแลน, แพมบก, พระธาตุแม่เย็น และอุบัติเหตุ

ปาย ตอนที่ 2: วัดน้ำฮู, น้ำตกหมอแปง และสะพานประวัติศาสตร์

ปาย ตอนที่ 3: ตลาดยามเช้า, Coffee in Love และการจากลา

บทความที่เกี่ยวข้อง

• ปาย ตอนที่ 2: วัดน้ำฮู, น้ำตกหมอแปง และสะพานประวัติศาสตร์ (4)
• ปาย ตอนที่ 1: กองแลน, แพมบก, พระธาตุแม่เย็น และอุบัติเหตุ (16)
• Hayaku: A Time Lapse Journey Through Japan (2)