สำหรับคนที่เล่น twitter มาสักพักอาจจะชอบหา twitter client ใหม่ๆ มาลองเล่นกัน ไม่ว่าจะเป็นบนคอมพิวเตอร์ทั้ง Windows หรือ Mac แม้กระทั่งบนมือถือยี่ห้อต่างๆ ทั้ง iPhone, Nokia, HTC หรือใหม่ล่าสุดอย่าง G1 จาก google ก็มี twitter ให้เล่นกันครบทุกทางแล้ว ไปไหนมาไหนก็ tweet ได้หมด    แต่อีกอย่างหนึ่งที่คนเล่น twitter อย่างผมชอบหามาลองเล่นก็คือ พวกบริการเสริมที่ต่อยอดจากการเล่น twitter ทั่วไปที่ทำให้ twitter เป็นมากกว่าการ update สถานะของตัวเองว่าทำไร ที่ไหน ยังไง จนเพื่อนที่ทำงานรู้หมดแล้วว่าอยู่ไหนบ้าง

พึ่งไปเจอ GroupTweet เข้าเลยลองอ่าน concept การทำงานดูน่าสนใจดี เลยอยากเอามาแนะนำให้คนที่ชอบเล่น twitter ได้ลองใช้บ้าง เผื่อสามารถเอามาใช้งานได้จริงเหมือนตัวอย่างที่เขายกให้เข้าใจบ้าง ขอยก case ตัวอย่างเพื่อให้เข้าใจง่ายๆ นะฮะ

“บอย นก ปอนด์ และเมย์กำลังทำโปรเจ็กต์ขายของผ่าน ebay ร่วมกันอยู่ และทุกคนก็ใช้ twitter อยู่เป็นปรกติอยู่แล้ว ต่างคนอยากหาวิธีการสื่อสารที่รวดเร็วให้ทั่วถึงคนในทีมงานโดยใช้ twitter ซึ่งข้อมูลที่ต้องการแชร์ให้กันนั้นเป็นข้อมูลลับไม่อยากเผยแพร่ให้คนอื่นๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องรู้ หรือขึ้นข้อความใน timeline ของ twitter หรือ Followers ของคนในทีมนี้”

(continue reading…)

สิ้นสุดการรอคอยซะทีสำหรับเรื่อง 20th century boys หนังอีกเรี่องที่รอคอยมานานตั้งแต่รู้ข่าวว่าสร้างเป็นหนัง น่าจะสักประมาณปลายปีที่แล้วถ้าจำไม่ผิดนะ ด้วยความใจดีของ Kapook.com ที่จัดรอบพิเศษสำหรับสื่อ, partner รวมถึง Blogger ทุกคนที่อยากจะดูเรื่อง 20th century boys ก่อนใครในไทย (ยกเว้นกองเซ็นเซอร์) ได้ร่วมสนุกและลุ้นดูเรื่องนี้    ผมก็เป็นคนนึงที่ได้ดูเรื่องนี้ร่วมกับเพื่อนๆ อีกหลายๆ คน แถมพิเศษสุดๆ ทุกๆ ที่นั่งยังได้รับเสื้อสัญลักษณ์ “เพื่อน” ไปใส่ให้เท่ห์กันทุกคนอีก งานนี้ Kapook.com ใจดีสุดๆ จริงๆ

สำหรับเรื่อง 20th century boys นั้น คอการ์ตูนทุกๆ คนคงจะคุ้นหู คุ้นตา หรือต้องได้เคยได้ยินกิตติศัพท์ของการ์ตูนเรื่องนี้มาไม่มากก็น้อย สำหรับผมตอนแรกไม่สนใจคิดจะอ่านเรื่องนี้เลย เพราะเคยเข็ดกับเรื่อง Monster ที่อ่านแล้วงง มึนตึ๊บจนอ่านไปได้แค่ 8 เล่มแล้วเลิกอ่าน (จำได้ว่าอ่านตอนเรียนปี 3 หรือ 4 ไม่แน่ใจ) แต่เพื่อนที่ทำงานแนะนำให้ลองอ่านเรื่อง 20th century boys ตอนแรกก็อ่านแล้วงงเหมือนเดิม (ในใจก็กะจะเลิกอ่านกลางคัน) แต่เพราะว่าได้อ่านรวดเดียวตั้งแต่เล่ม 1 – 10 ทำให้เนื้อเรื่องมันต่อเนื่อง เลยไม่ค่อยงงเท่าไหร่ แถมเนื้อเรื่องน่าติดตามอีกต่างหาก ทำให้ยิ่งอ่านยิ่งมันส์ ยิ่งอ่านยิ่งอยากรู้เงื่อนปมต่างๆ และที่สำคัญอยากรู้ว่า “เพื่อน” คือใคร? ตามหาซื้อมาจนครบ อ่านจบก็ยังงงๆ อยู่ว่า “เพื่อน” คือใครกันแน่ เลยยิ่งกระตุ้นความอยากดูฉบับภาพยนตร์เป็น 2 เท่าด้วยเหตุผลที่ว่า จะถ่ายทอดจินตนาการจากการ์ตูนมาเป็นหนังใหญ่ได้ดีแค่ไหน? กับอีกอย่างคือมันจะเรียงเนื้อเรื่องยังไงไม่ให้งง และบทสรุปของหนังมันจะชัดเจนกว่าฉบับการ์ตูนแค่ไหน?

(continue reading…)

หลังจากดู review ร้าน CoCoIchiBanYa ข้าวแกงกะหรี่สไตล์ญี่ปุ่น มาจากหลายๆ ที่ทั้ง Pantip และ Blog ของคนอื่นๆ มาสักพัก ก็คิดในใจว่าจะหาโอกาสไปกินสักที จนเพื่อนในสมาคม Jew Club ไปกินมาแล้วเอามาพูดให้ฟังอีก ความยากก็ทะลุจุดเดือด อาทิตย์ที่ผ่านมาเลยหาเวลาไปลองกินดู

โดยส่วนตัวชอบอาหารญี่ปุ่นมาก ถึงมากที่สุดโดยเฉพาะปลาดิบ ไข่หวาน แต่สำหรับข้าวแกงกะหรี่ไม่ค่อยมักเท่าไหร่เพราะรู้สึกว่ากลิ่นแรง สีสันไม่น่ากิน และรู้สึกว่าข้าวมันแฉะๆ จะไปอร่อยได้ไง… แต่ไหนๆ มีร้านข้าวแกงกะหรี่ระดับเทพจากญี่ปุ่นมาเปิดทั้งที ผมในฐานะนักกิน ไม่ใช่นักชิม (เพราะไม่สามารถเขียน review ได้เหมือนแม่ช้อยนางรำ หรือหม่อมถนัดศรี) ก็ขอท้าพิสูจน์ข้าวแกงกะหรี่หน่อย

สถานที่ตั้งของร้าน CoCoIchiBanYa ง่ายๆ อยู่ Esplanade ชั้นหนึ่งฝั่งเดียวกับ Mc บรรยากาศภายในร้านสะอาดเอี่ยม ดูโล่งๆ โปร่งๆ ที่สำคัญไม่มีกลิ่นเครื่องแกงกะหรี่ให้ฉุนจมูก พนักงานเหมือนได้รับการฝึกมาอย่างดี แล้วก็รู้สึกว่าบริการดีมีมาตรฐาน ยิ้มแย้มต้อนรับลูกค้า พอนั่งปุ๊ป เปิดเมนูก็เกิดอาการมึนนิดหน่อย เพราะเห็นว่ามี step ในการสั่ง นั่งดูเมนูเกือบ 5 นาทีแต่พนักงานก็ไม่ได้เดินมากดดัน เพราะว่าคงจะมีลูกค้าหลายคนที่งงเหมือนผม แต่สุดท้ายก็เลือกได้ตามนี้…

1. (continue reading…)