หลายคนคงจะรู้จักอยู่แล้วว่า Social Media คืออะไร ยกตัวอย่างง่ายๆ ที่รู้จักกันก็คือ Hi5, Facebook, Youtube, Twitter หรือ Myspace ซึ่งเป็นแหล่งรวมพลของผู้ที่มีความสนใจเหมือนๆ กัน มีการเเลกเปลี่ยนความคิดเห็นซึ่งกันและกัน ซึ่งมีนักการตลาดหลายๆ คนที่สนใจ และหันมาให้ความสำคัญอยากจะนำ Social Media มาเป็นเครื่องมือในการทำการตลาดเพื่อให้เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้อย่างตรงจุด ซึ่งถือเป็นการทำการตลาดในโลก 2.0 (Marketing 2.0) ซึ่งเป็นการสร้างเครือข่าย หรือการสร้างการปฎิสัมพันธ์กันระหว่างผู้นำเสนอสินค้าและผู้บริโภค

ผมมีกฏเหล็ก 7 ประการ สำหรับการทำ Social Media Marketing มาแบ่งปันกันครับ ลองดูว่าก่อนที่เพื่อนๆ จะทำการตลาดผ่าน Social Media นั้นได้คำนึงถึง 7 ข้อนี้แล้วหรือยัง (continue reading…)

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไปงาน Wordcamp Bangkok 2008 ซึ่งเป็นงานที่รวบรวมพลพรรคคนใช้ wordpress ในการทำ blog ครั้งแรกในประเทศไทย ซึ่งในหลายๆ ประเทศทั่วโลกก็ได้มีการจัดงานนี้กันไปหลายครั้งแล้ว ผมก็เป็นคนนึงที่ใช้ wordpress ในการเขียน blog ตอนแรกจะอาจหาญใช้ drupal แบบเขียนโค้ดไม่เป็น แต่เผอิญ @pangpond บอกว่าให้ลองใช้ wordpress ดูก่อนเพราะว่าใช้งานง่ายสำหรับคนเขียน blog แบบไม่เน้นโมโค้ด (ก่อนหน้านี้ก็เคยลอง wordpress.com มาแต่ไม่ค่อยได้ใช้งาน) ก็ได้ไปร่วมงานครั้งนี้ด้วย โดยงานนี้เจ้าภาพงานคือ kapook นั่นเอง

เริ่มมาตอนเช้า แทบจะไม่อยากจะตื่นเพราะว่าฝนตกหนักมากอากาศดีจัด ประกอบกับคืนวันเสาร์ออกไปนั่งกิน ดื่มเหล้ากะเพื่อนๆ ถึงตี 3 ยิ่งทำให้แทบจะโดดจากเตียงไม่ไหว แต่รู้สึกว่าถ้าไม่ไปงานวันนี้คงจะพลาดอะไรดีๆ ไปแน่ๆ เลยตัดสินใจตื่น อาบน้ำแต่งตัวไปงาน

ถึงงานก็เกือบ 10.30 น. ก็ไปลงทะเบียนหน้างานก็เจอเจ้าหน้าที่ของ kapook คอยให้ความสะดวกกับคนที่มาร่วมงาน เจอ @OaddybeinG กับ @dearannie คอยต้อนรับผู้ร่วมงานร่วมกับ staff คนอื่นๆ ดูจะ active กันทุกคน ก็ต่อคิวลงชื่อ รับเข็มกลัด, สติ๊กเกอร์และ tattoo พร้อมทั้งเสื้อ WordcampBangkok2008 ที่ตอนแรกเลือกสีแดง แต่ตอนหลังเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน เพราะว่ามีเสื้อสีแดงจากงาน barcamp #2 มาแล้ว ลงทะเบียนเสร็จ ก็รอ @pangpond & @moomay สักแป๊ปนึงก็เข้าไปในงาน

(continue reading…)

หลังจากห่างหายจากหนังสือของพี่หยุ่นมาสักพัก เพราะว่าหลังๆ อ่านแต่การ์ตูน ประกอบกับซื้อเรื่องชิทแตกมา เพื่อนยืมไปอ่านก่อน ไม่ได้กลับคืนมาเลยไม่อ่านเรื่องอื่นๆ ของพี่หยุ่นอีก จนได้กลับมาอ่าน “กระทบไหล่เขา” อีกครั้ง เหมือนได้กลับมาทำความรู้จักกับปราบดา หยุ่นอีกที (เล่มนี้ไม่ได้ซื้อจาก bookexpo2008 นะ ดองไว้สักพักแล้ว)  รู้สึกว่าห่างจากงานของพี่ปราบดามานานพอสมควรพอได้กลับมาอ่านอีกทีทำให้นึกย้อนกลับไปตอนที่เรียนมหาลัยที่ชอบหาหนังสือของพี่เขามาอ่าน เพราะเป็นช่วงที่ปราบดา หยุ่นอยู่ในกระแสของวัยรุ่นมากๆ

(continue reading…)