หลังจากเคยอ่านมาแล้วรอบนึง แต่ถอดใจตอนอ่านไปได้ 100 กว่าหน้า ก็กลับมาตั้งใจอ่าน Kafka อีกทีเพราะว่าก่อนหน้านี้อ่านเรื่อง after the quake จบไปอย่างง่ายๆ จึงทำให้หวนนึกถึงเรื่องเก่าๆ ของมุราคามิ ที่เคยหยิบมาอ่านแล้วอ่านไม่จบ สาเหตุก็เพราะว่า อ่านตอนที่ไม่ค่อยมีสมาธิ ประกอบกับเนื้อเรื่องของมุราคามิหลายๆ เล่ม อ่านแล้วไม่สามารถจับประเด็นได้ ทำให้เวลาอ่านๆ หยุดๆ กลับมาอ่านอีกทีก็จะงงๆ ว่าอ่านไปถึงไหน ก่อนหน้านี้มีเหตุการณ์อะไร เลยเลิกอ่านไปดื้อๆ ซะงั้น

แต่พอได้กลับมาอ่านอีกรอบ คราวนี้กลับอ่านแล้วลื่นไหลไปได้เรื่อยๆ กับ Kafka on the shore หรือชือภาษาไทยว่า “คาฟกา วิฬาร์ นาคาตะ” ที่แปลโดย นพดล เวชสวัสดิ์ ที่แปลหลายๆ เรื่องของมุราคามิด้วยสำนวนที่ชวนอ่านมากๆ แม้จะอ่านได้ช้า ต้องใช้เวลาประมาณ 2 อาทิตย์กว่าๆ เพราะว่ามีหลายๆ อย่างที่ต้องทำ แต่ครั้งนี้ไม่มีถอดใจกลางคัน…

จะถามว่าอ่านเรื่องนี้แล้วได้อะไรบ้าง? ตอบออกมาเป็นรูปธรรมไม่ได้เหมือนกัน… เพราะจับใจความของเรื่อง หรือประเด็นอะไรไม่ได้เลย หรือได้ก็คงน้อยมากๆ แต่ที่ได้ก็คงจะเป็นการจินตนาการตามเนื้อเรื่องไปเรื่อยๆ คิดถึงฉากต่างๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง ห้องสมุดของมิสซาเอกิที่คาฟกาทำงาน, บ้านพักกลางหุบเขาที่คาฟกาไปอาศัย หรือห้องพักในห้องสมุดที่มีเรื่องราวๆ ต่างๆ เกิดขึ้นในห้องนี้ ตัวละครต่างๆ ที่มีบุคลิกที่แปลกแยก แตกต่าง อย่างสุดโต่ง นาคาตะ คนแก่ที่คุยกับแมว คุยกับศิลาเบิกทวารได้, อิซุมิ คนเฝ้าห้องสมุดที่มีลักษณะทางเพศที่สับสน, มิสซาเอกิ ผู้ที่ชีวิตได้หยุดไว้ที่วัย 20, โฮชิโนะ คนขับรถบรรทุกผู้แหกชีวิตที่แสนธรรมดา ร่วมเดินทางอันแปลกประหลาดกับนาคาตะ รวมไปถึงตัวละครอื่นๆ ที่พูดถึงชื่อแล้วจะงงว่ามาได้ไงอย่าง จอห์นนี่ วอล์คเกอร์ , ผู้พันแซนเดอร์

อ่านเรื่องนี้แล้วอยากจะเข้าใจความรู้สึกของตัวละครทุกตัวว่าคิดอย่างไร ? ทำไปเพราะอะไร ? แต่แทบจะหาเหตุผลทางโลกมาสนับสนุนการกระทำต่างๆ ของตัวละครแต่ละตัวแทบจะไม่ได้เลย… การคิดตามหาเหตุผลให้กับการกระทำของตัวละครในหนังสือของมุราคามิก็เป็นเสน่ห์อีกอย่างหนึ่งที่คนอ่านจะได้สัมผัสจากหนังสือของเขา Kafka แฝงประโยคเด็ดๆ แง่คิดเล็กๆ น้อยๆ ไว้ในเนื้อเรื่องผ่านคำพูดของตัวละครต่างๆ จนทำให้บางทีอยากจะเอาปากกาไฮไลท์ขีดประโยคนั้นๆ แต่ก็เสียดายหนังสือ

ความรู้สึกที่ได้จากการอ่าน Kafka on the Shore คงจะเป็นอาการนอยด์ๆ ที่มักจะเกิดขึ้นกับคนที่อ่านหนังสือของมุราคามิ จากการถามเพื่อนๆ ที่อ่านเรื่องนี้ ก็มักจะโดน Murakami’s Effect กันทั้งนั้น ส่วนตัวเองก็ไม่รู้เกี่ยวกับการอ่านเรื่องนี้หรือเปล่า แต่ก็โดนฝันแปลกๆ มาทำให้วุ่นวายๆ ถึง 2 ครั้ง ทั้งๆที่จริงๆ เป็นคนที่นอนฝันน้อยมากจนนับครั้งได้ว่าปีนึงฝันไปกี่ครั้ง… ที่เขียน blog เรื่องนี้ ไม่ได้อยากจะมาวิจารณ์หนังสือ หรือจะสปอยด์เนื้อเรื่อง แต่แค่อยากจะบอกถึงความรู้สึกจากการอ่านหนังสือเรื่องนี้ออกมาเท่านั้น เพราะเชื่ออย่างแน่นอนว่า คนที่ได้อ่านเรื่อง Kafka on the Shore ก็คงจะมีมุมมองต่อหนังสือเรื่องนี้แตกต่างกันแน่นอน ต่อจากนี้ไปการอ่านหนังสือของมุราคามิก็คงเป็นความบันเทิง การพักผ่อนที่สนุกสนานแบบแปลกๆ เพราะไม่รู้ว่าอ่านเเล้วรู้สึกอย่างไร สนุก? เศร้า? ตลก? คงต้องลองอ่านกันเองแล้วหล่ะ…

ปล. ระหว่างอ่านไป เคยคิดว่าถ้ามีคนคิดจะสร้างหนังจากหนังสือของมุราคามิได้ก็คงต้องยกมือให้กับความกล้า และจะรอคอยดูให้ได้ว่าหนังที่สร้างจากหนังสือของมุราคามิเป็นอย่างไร?

“…ขอให้เธออย่าลืมฉัน ถ้าเธอจำฉันได้ตลอดไป ฉันไม่สนใจว่าใครจะลืมฉันไปบ้าง”

from “Kafka on the Shore”

Link ที่เกี่ยวข้อง: Kafka on Wiki, ศาสดาเบสต์เซลเลอร์ ฮารูกิ มูราคามิ

บทความที่เกี่ยวข้อง

• Kafka on the shore ภาคเพิ่มเติม “Kafka” (1)
• งานสัปดาห์หนังสือของผม (6)